.

به گزارش خبرنگار مهر، پیکر مطهر جانباز 70 درصد شیمیایی سرخوش نامور و  پدر شهید "غفور نامور" ظهر یکشنبه از محل مسجد قدس اردبیل تشییع و در مزار شهدای ججین تدفین شد.

 جانباز شهید سرخوش نامور در سال 1324 در روستای "سلاله" از توابع شهرستان گرمی به دنیا آمد و  بهمن ماه سال 1365 در منطقه شلمچه به مقام جانبازی نایل آمد.

 مروری به زندگی شهید نامور

جانباز شهید سرخوش نامور در کودکی پدرش را از دست می دهد و به همین دلیل از نعمت تحصیل محروم و با مدرک ابتدایی به عنوان خیاط به استخدام شبکه بهداشت و درمان گرمی درمی آید.

وی در سال 1342 با نهضت امام خمینی (ره) آشنا شده و به مسائل سیاسی کشور حساس می شود و در اوج گیری انقلاب در سالهای 56 ، 57 که کارمند شبکه بهداشت گرمی بوده، در تظاهرات و راهپیمایی ها حضور فعال می یابد و به حمایت از انقلاب، در مقابل رژیم منحوس پهلوی سینه سپر می کند و شه در همین سالها با شهید حسن فاتحی بابی در راستای پیروزی انقلاب اسلامی همکاری می کند.

وی در جریان جنگ عراق علیه ایران از ناحیه ی ریه شیمیایی شده با پیشنهاد دکتر سرابی در سال 1374 به ساری کوچ می کند که آب و هوای خوب و مرطوبی دارد ولی آب و هوای آنجا هم با او سازگار نمی شود و به اردبیل برمی گردد.

جانباز شهید نامور دوره نظامی جنگ های نامنظم را در تبریز می بیند و در زمره نیروهای شهید دکتر چمران قرار می گیرد وی در این اعزام چهار ماه در خدمت شهید چمران و بعد از شهادت او در کنار سایر شهدا  و رزمندگان انجام وظیفه می کند.

این جانباز چهار ماه هم در «کوت عبدالله» و در سپاه حجرالاسود اصفهان خدمت کرده و چهار، پنج ماه هم در عملیات مسلم بن عقیل در اسلام آباد غرب و پاسگاه شهید دوله حضور می یابد.

او در مجموع 40 ماه از آبان سال 1359 تا شهریور 1367 به تناوب در جبهه حضور داشته و  به عنوان تک تیر انداز کمیته ی انقلاب اسلامی وقت و ژاندارمری،  راننده ی تویوتای بازرسی در سپاه حجرالاسود اصفهان، راننده توپ 106 در منطقه ی کاسه گران و جزیره مجنون خدمت کرده است.

این شهید در جریان عملیات والفجر 8 و فتح فاو در اثر استنشاق گاز خردل در بهمن ماه 1364 از ناحیه ریه، چشم و پوست مصدوم شده و یک سال بعد از آن هم در عملیات کربلای 5 و در منطقه شلمچه دوباره مصدوم شیمیایی شده بود.