.

چهارسال دوره قانونی شوراهای اسلامی شهر و روستا در اردیبهشت ۱۳۹۰ به پایان رسید و مدت دو سال دیگر با مصوبه نمایندگان دوره هشم مجلس شورای اسلامی و به خاطر تجمیع انتخابات تا اردیبهشت سال ۱۳۹۲به این زمان افزوده شد.اینک سال ششم دوره سوم شورای اسلامی نیز رو به پایان است و سال آینده انتخابات دوره چهارم برگزار خواهد شد. بسیاری از علاقه مندان کاندیداتوری در انتخابات چهارمین دوره شورای اسلامی شهر از مدت ها پیش استارت تبلیغ را به طور علنی و غیرعلنی زده اند و برخی تصمیم خویش را آشکارا اعلام کرده اند.تعدادی از کاندیداها از هم اکنون توجه و انرژی خویش را به ایل و تبار و قوم و قبیله و محله ی خویش و قشر خاص معطوف داشته اندو وسوسه ورود به شورای اسلامی شهر را دارندکه علیرغم اینکه هیچ تخصصی از وظایف شورای اسلامی نداشته و ندارند بلکه هدفشان از ورود به شورا ،جز منافع مادی شخصی چیز دیگری مد نظرشان نیست. شورا را ابزاری می بینند که به واسطه ی آن می توانند امتیازهای خاصی برای خود و اطرافیان خود کسب کنند. چنانچه شورای شهر به صورت یکدست دست چنین افرادی بیفتد و اختلافاتی میانشان بروز ندهد که تخلفات بروز یابد، فعالیت های عمرانی شهر را در دوره چهارم به تعطیلی خواهند کشاند.چنین کسانی را افرادی در پشت سر مدیریت می کنند و فردا اگر در وارد ساختن مهره ی خویش به شورا توفیق یافتند، خارج ساختن این نهاد مردمی عزیز از نفوذ آن ها بسیار دشوار خواهد بود.  همان « دست » هایی که در کار می شوند و شورا را از رسالت مهم خویش منحرف می سازند.وضعیت معیشتی اعضا ، قبل و بعد از انتخاب شدنشان می تواند مصداق خوبی برای این موضوع باشد.

شهر ما نیاز به شورایی دارد که ترکیب اعضای آن را  افراد تحصیل کرده، متخصص،، توانمند و به ویژه درستکار و خداترس تشکیل دهند. شورایی که اتاق فکر توسعه ی شهر باشد. برای میان مدت و دراز مدت شهر برنامه ترسیم نماید. عملکرد شهرداری و نیاز شهر را در عمران و آبادانی پایین نیاورد. در فکر تعریف منابع درآمد برای شهرداری باشد و بودجه ی سالانه ی آن را مرتب افزایش دهد. شهر ما به هر روی تحرک خاصی یافته است و بازنگری و باز تعریف طرح توسعه آن ضرورت داشت که امسال مورد تصویب قرار نگرفت.شهر ما نیاز به شورایی دارد که کمیسیون ها را فعال تر کند و آن ها را از حضور اهل نظر و تجربه محروم نسازد. رئیس شورا مشاورانی در حوزه های مختلف (اجتماعی ،عمرانی،اقتصادی و سیاسی)داشته باشد که بموقع مشاوره های قابل قبولی ارائه کند و سخنگویی داشته باشد که سخن بگوید و زبان پاسخگوی شورا برای مردم باشد.مردم، شورا و اعضای آن را به حال خویش رها نکنند و آنها را از نعمت نقد و سؤال خویش محروم ننموده و با ارائه راهکارهای مناسب در جهت آبادانی شهر کمک حال شورا باشند. توسعه ی فرهنگی شهر نباید مورد غفلت واقع شود . باید قبول کرد در شهر توسعه یافته با شهروندانی آگاه، شورای شهر ضعیف شکل نمی گیرد. اعضای شورا باید از افرادی انتخاب شود که خدمتگزار واقعی مردم بوده و در وظیفه خدمتگزاری کوتاهی ننمایند . نهایت سخن این که اعضای شورا بر اساس میثاقی نمایندگی شهروندان ،مدیریت شهری ( شهرداری ) را بر عهده گرفته و بر مسائل مختلف شهر نظارت دارند و اگر بر آن میثاق پایبند نباشند، امانتداری نکرده و بر موکلان خویش خیانتی جبران ناپذیر روا داشته اند.