88

آزادلو : اگر نگاهی گذرا به وضعیت بخش های درآمدزای استان اردبیل بیندازیم خواهیم دید که بعد از بخش کشاورزی ؛ عمده در آمد استان از بخش جذب توریسم و گردشگر بدست می آید.
بدون شک همه بر این موضوع واقفیم که سرعین ؛ شهر چشمه های بهشتی اصلی ترین سهم در جذب توریست و گردشگر نسبت به سایر نقاط به استان را دارد. سهمی که نباید با سطحی نگری از آن گذشت و باید در زمینه افزایش امکاناتی که در جذب توریست در این شهر مؤثر است اقداماتی در خور توجه انجام دهیم.
خصوصی سازی در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه یکی از بزرگترین اقداماتی است که دولت در راستای افزایش بهره وری از امکانات در دست انجام می دهد. این موضوع که یک شرکت دولتی آن طور که یک شرکت خصوصی فعالیت می کند ، نمی تواند انجام دهد برای همگان واضح و مبرم است. از این رو دولت ایران نیز در این چند سال اخیر رو به گسترش خصوصی سازی کرده است.
در کنار این موضوع و با فروش واحد های دولتی به بخش خصوصی و دریافت مبالغ هنگفت ؛ این هزینه در کجا صرف گردد خود بحثی کاملا مهم می باشد.
سد عمارت واقع در بخش انگوت شهرستان گرمی ، بزرگترین سد خاکی شمالغرب ایران بدلیل کمبود اعتبارات ملی هم اکنون با کندی در حال ساخت است. پس از گذشت چندین سال کمتر از ۲۵ درصد از این پروژه عظیم ساخته شده و مدت هاست چشم انتظار تسهیلات دولتی می باشد.
آنطور که کارشناسان اظهار می کنند این سد بیش از ۲۲ هزار هکتار از زمین های دیم دشت مغان به آبی تبدیل می کند که در نوع خود انقلاب عظیمی در صنعت کشاورزی منطقه بوجود خواهد آمد. حضور نمایندگان استان و پیگیری برای قرار دادن ردیف اعتبارات این سد در بخش مرزی باعث شده تا کمی امید به پیشرفت در ساخت این دیده شود.
این روند تا چند ماه ادامه داشت و خبری از ردیف  اعتبارات مرزی شنیده نمی شد که اکبر نیکزاد استاندار اردبیل در گفتگوی مطبوعاتی خود کاملا روشن اعلام کردند دولت دهم در واپسین روزهای عمر خود مجوز فروش هتل لاله و آب درمانی شهرستان سرعین را صادر کرده است.
وی در اظهاراتی صریح درآمد حاصل از این فروش را برای تسریع در ساخت پروژه عظیم سد عمارت عنوان کرده و افزود : با این کار موتور تحرک توسعه استان اردبیل و شهرستان گرمی سرعت می گیرد.
اگر موضوع را وارسی کنیم خواهیم دید که حقیقتا با این کار روند توسعه استان به یکباره پیشرفت چشمگیری به خود خواهد دید. اما در این میان مخالفت های علنی نمایندگان اردبیل کمی قضیه را پیچیده کرد. اوایل این نمایندگان که مخالف فروش این مراکز به بخش خصوصی بودند. اما وقتی متوجه شدند که هم اکنون درآمد حاصل از این واحدهای دولتی در استان های دیگر هزینه می شود کم و بیش قبول کردند که این اتفاق باید بیفتد.
پس از با تغییر رویکرد خود در اظهاراتی گفتند که درآمد حاصل از این فروش باید در شهر سرعین هزینه گردد. ساخت کمربندی و پارکینگ در این شهر نیز از جمله پیشنهادات این نمایندگان به شمار می رود.
البته همان اول که اشاره شد ، سرمایه گذاری در بخش توریسم و گردشگری استان که اصلی ترین نقطه آن سرعین می باشد بلاشک بر پیشرفت استان کمک خواهد کرد.
اما اگر بررسی کنیم درآمد حاصل از این پروژه کجا صرف گردد به نفع استان می باشد بلاشک همگی به سد عمارت اتفاق نظر خواهیم داشت. زیر کشت رفتن ۲۲ هزار هکتار مزارع و افزایش درآمد به چندین برابر در بخش کشاورزی در کنار اینکه افتتاح این پروژه با اشتغال زایی چند صد نفر ارتباط مستقیم و غیر مستقیمی دارد اثبات می کند که باید برای تکمیل این پروژه تمامی توان خود را بکار برد.
بهره برداری از این سد علاوه بر اشتغال زایی ؛ بر مهاجرت معکوس به استان و شهرستان گرمی تأثیر مستقیمی می گذارد و اینگونه می شود که درآمد استان در بخش کشاورزی چندین برابر افزایش می یابد.
البته این نماینده اردبیلی در اظهارات خود گفته که سد عمارت با ردیف اعتبارات مرزی احداث می شود و نیازی به درآمد حاصل از فروش هتل لاله و آبدرمانی سرعین ندارد.
در این باره نیز باید گفت گرفتن ردیف اعتبارات مرزی برای این پروژه هنوز نامشخص بوده و قطعی نیست و اگر هم گرفته شود روند سرعت گیری آن خیلی چشمگیر نخواهد بود. بعنوان مثال اگر پروژه ۲۵ ساله تمام می شد با ردیف اعتبارات مرزی ۲۰ ساله تمام می شود. اما اگر درآمد حاصل از فروش این دو واحد دولتی به بخش خصوصی در ساخت این پروژه بزرگ هزینه گردد بدون وقفه شاهد پیشرفت بیش از ۵۰ درصدی در پروژه خواهیم بود.
فارغ از این موضوعات باید گفت که طبق اظهارات استاندار هزینه فروش این واحد ها باید در پروژه استراتژیک هزینه گردد که اکنون در کل استان اردبیل تنها سد عمارت پروژه استراتژیک می باشد و نمایندگان اردبیلی باید در این راه متحد شوند تا هزینه های استانی در خارج از استان هزینه نگردد.
امید است نمایندگان و سایر مسؤلان اجرایی استان با یکدلی و همدلی برای توسعه و آبادانی تک تک نقاط استان تلاش نمایند و با برخی سخنان ناشایست بین شهرها تبعیض قایل نبوده و تفرقه افکنی ننمایند.

*یادداشت از علی قاسمیان کردلر – روزنامه نگار