یک فرقه برآنند که این رحمت بود          /          گویند گروهی که تو را قسمت بود
ای آمده در دیار وحی آگه باش              /         نی همت و نی قسمت،این دعوت بود
 
آغاز يك سلوك
حالا كه از ميان ميليون ها شيفته و دل شيدايي دعوت شده اي و سفر معنوي حج نصيب و روزي تو شد، تو هم قدردان اين نعمت و موهبت الهي باش. در واقع حالا كه سوار هواپيما مي شوي از همه تعلق هاي دنيوي دل مي بري و جدا مي شوي؛ از پدر و مادر ، از زن و بچه ، از دوستان و آشنايان ، فاميل و بستگان ، از همه چيز كه تا به حال دل به آن سپرده بودي، از مال و منال، خانه و كاشانه از پست و سمت و مسئوليتي كه داري، فارغ البال مي شوي و براي دلباختگي و دل سپردگي و انقطاع به سوي خدا، به سوي ذات اقدس اله و خالق يكتا و بي همتا سفر مي كني، جدايي و فراغت براي تو آسايش مي آورد ، براي ورود به فضايي معنوي.

تو مهاجر مي شوي و سفر به سوي بيكرانه ها را آغاز مي كني؛ تقرب مي جويي؛ عاشق مي شوي؛ عشق را تفسير مي كني و اين همه در سايه وارستگي و گسستگي از دنيا و متعلقات آن است.

سفر حج تو جوهري دارد و آن ذكر و ياد خداست؛ با ياد خدا دل آرام مي گيرد و در سرزمين وحي براي تو تحول آفرين است .

حج فرصتي است براي ايجاد تحول دروني؛ مسافر وقتي در دل و جان، اعتقاد و عمل در خلق و خوي خود به اين تحول دست يافت، يقين بدارد كه در اين آزمون هم سربلند خواهد بود.

و پايان حج، تولد دوباره تو مي شود...

( مناسبت اين پست از وبلاگ، به دليل تشرّف رئيس محترم اداره آموزش و پرورش منطقه انگوت، آقاي فرهمند، به زيارت خانه خدا می باشد.

گرامی باد مقدمتان که آمیخته با غبار کعبه ،صفای مدینه و معطر به عطر قبور ائمه بقیع است. حجّکم مقبول و سعیکم مشکور)